Οταν της ειπα πως τα μάτια μου δεν ειναι ξεχωριστά, μου ειπε πως ειναι γιατι κοιτούν τον κοσμο διαφορετικά..

Ειναι η δευτερη φορα που με αφήνει..Την πρωτη τα καταφερα, τωρα ομως,αν και ειμαι μεγαλύτερη, την εχω περισσότερη ανάγκη,δεν ξερω αν θα τα καταφερω...πραγματικά..
Γνωρίζω ομως πως ειναι για το καλο της και το αξίζει πολυ παραπανω απο εμενα...Ειναι ευκαιρίες ζωης που δεν τις αφήνεις να γλιστρούν απο τα χερια σου...
Ειμαι μικρη θυσία μπροστα σε οσες εχει κανει για εμενα...
Αυτη τη φορα και τα δικα της ματια ηταν βουρκωμένα,οχι μονο τα δικα μου οπως την πρωτη...

Δεν πιστευω πως θα μετανιώσω ποτε για το οτι την άφησα να φύγει χωρις να επιβληθω . Δικη της ζωηειναι,οπως θελει την χειρίζεται και σιγουρα κανει σωστες κινησεις....


Η περιοδος προσαρμογής ειναι δύσκολη..



Θα περάσει κι αυτό.


Ν*